100 beste gitaarsolo’s

Jimi Hendrix- Voodoo child

door

Jimi Hendrix – Vuurwerk op de Gitaar

Gepubliceerd op 26 april 2025 door De Klankenkast

In onze rubriek De 100 beste gitaarsolo’s kan natuurlijk één naam niet ontbreken: Jimi Hendrix. Deze gitaarvirtuoos heeft de wereld niet alleen verbluft met zijn revolutionaire spel, maar ook de grenzen van wat mogelijk was op een elektrische gitaar compleet verlegd.

Een bliksemflits in de muziekgeschiedenis

Jimi Hendrix brak in de jaren zestig door met zijn unieke stijl, waarbij hij blues, rock en psychedelische invloeden samenvoegde tot iets compleet nieuws. Nummers als “Purple Haze”, “Little Wing” en “Voodoo Child (Slight Return)” staan bol van legendarische gitaarsolo’s die nog steeds als studieobject dienen voor gitaristen wereldwijd.

De gitaarsolo van “Voodoo Child (Slight Return)”

Als we één solo mogen kiezen die zijn genialiteit samenvat, dan is het die van “Voodoo Child (Slight Return)”. Hendrix laat zijn Fender Stratocaster grommen, huilen en zingen, terwijl hij moeiteloos de grenzen van blues en rock opzoekt. Zijn gebruik van de wah-wah-pedaal geeft de solo een bijna buitenaardse kwaliteit.

Waarom Hendrix zo bijzonder is

Wat Hendrix onderscheidt, is niet alleen zijn technische vaardigheid, maar vooral zijn emotionele expressie. Elke noot lijkt recht uit zijn ziel te komen. Bovendien experimenteerde hij met feedback, vervorming en opnametechnieken die destijds baanbrekend waren. Dankzij artiesten zoals Hendrix werd de gitaar niet zomaar een begeleidingsinstrument, maar het kloppende hart van een nummer.

Een blijvende erfenis

Ook al overleed Hendrix op tragische wijze op 27-jarige leeftijd, zijn invloed is blijvend. Moderne gitaristen zoals John Mayer, Lenny Kravitz en Gary Clark Jr. noemen hem als grote inspiratiebron. Zijn werk blijft een onuitputtelijke bron van inspiratie voor muziekliefhebbers én gitaristen van over de hele wereld.

Lees ook over andere legendarische gitaarsolo’s in onze serie De 100 beste gitaarsolo’s.

Trefwoorden: Jimi Hendrix, gitaarsolo, Voodoo Child, De 100 beste gitaarsolo’s, elektrische gitaar

Led Zeppelin Stairway to heaven

door

Stairway to Heaven – Een Legendarische Gitaarsolo van Led Zeppelin

Stairway to Heaven – Een Legendarische Gitaarsolo van Led Zeppelin

“Stairway to Heaven” van Led Zeppelin is niet alleen een klassieker binnen de rockmuziek, maar bevat ook een van de meest bewonderde gitaarsolo’s ooit. Deze solo, uitgevoerd door Jimmy Page, staat regelmatig in de top 5 van lijsten met beste gitaarsolo’s aller tijden.

Een opbouw naar perfectie

Het nummer werd uitgebracht in 1971 op het album Led Zeppelin IV en bouwt langzaam op van een akoestische ballade tot een intens rockanthem. De gitaarsolo begint na ongeveer vijf minuten en is volledig door Page geïmproviseerd in de studio, wat de magie alleen maar versterkt.

De solo: gevoel, techniek en timing

De solo staat bekend om zijn expressieve toon, perfecte frasering en emotionele kracht. Jimmy Page gebruikt hierbij zijn kenmerkende Gibson Les Paul, wat zorgt voor die warme, vloeiende klank. Het is een les in hoe techniek ondergeschikt kan zijn aan gevoel en muzikaliteit.

Luisteren en genieten

Luister hier naar de iconische solo:

Erkenning door de muziekindustrie

In 2005 noemde Guitar World de solo in hun Top 100 Greatest Guitar Solos als nummer 1. En dat is niet voor niets – de combinatie van vakmanschap, emotie en tijdloze melodie maakt deze solo een referentiepunt voor elke gitarist.

Meer over Jimmy Page

Jimmy Page is niet alleen bekend als de gitarist van Led Zeppelin, maar ook als een invloedrijke producer en studio wizard. Zijn invloed op rockmuziek reikt verder dan alleen deze solo.

Conclusie

“Stairway to Heaven” is niet zomaar een rocknummer. Het is een muzikale reis die eindigt in een van de krachtigste gitaarsolo’s die ooit zijn opgenomen. De solo van Jimmy Page is een ode aan muzikaal vakmanschap en blijft tot op de dag van vandaag gitaristen inspireren over de hele wereld.

https://youtu.be/Ly6ZhQVnVow?si=7Xh2zwRBhGsG32Kn

Pink Floyd Comfortably Numb

door
Pink Floyd Comfortably Numb – De Magie van de Gitaarsolo | De Klankenkast

Heb jij een solo waarvan je vindt dat die hier absoluut bij hoort? Laat het weten in de reacties.

Pink Floyd Comfortably Numb – De Magie van de Gitaarsolo

Categorie: Pink Floyd · Rubriek: Legendarische Solo’s · Jaar: 1979

Pink Floyd Comfortably Numb wordt door veel muziekliefhebbers beschouwd als het absolute hoogtepunt van emotionele gitaarkunst. De afsluitende solo van David Gilmour behoort tot de meest geroemde gitaarmomenten ooit, juist omdat hij techniek en gevoel perfect weet te combineren.

Waarom deze solo zo legendarisch is

De gitaarsolo in Comfortably Numb blijft tijdloos doordat Gilmour kiest voor melodie, rust en expressie in plaats van snelheid of effectbejag. Zijn karakteristieke bends en vibrato raken direct. Elke noot lijkt zorgvuldig gekozen om het verhaal van het nummer te versterken.

Twee solo’s: één meesterwerk

Het nummer bevat twee solos: een korte, melodische solo halverwege en een lange, emotionele solo die het nummer afsluit. Vooral die tweede solo wordt consequent genoemd in lijstjes met de beste gitaarsolo’s aller tijden, waaronder die van Guitar World.

De sound: hoe Gilmour zijn toon creëert

De magie van Gilmours sound in Comfortably Numb komt voort uit een mix van instrumentkeuze, effectgebruik en zijn unieke speeltechniek:

  • Gitaar: veelal een Fender Stratocaster met single-coil helderheid.
  • Versterkers: Hiwatt-setups voor cleane, dynamische toon.
  • Effecten: subtiele delay, chorus en reverb die de solo ruimtelijk maken.
  • Speeltechniek: zeer gecontroleerd vibrato, brede bends en een ruimtelijk gevoel voor timing.

Gilmour live: variaties en extra emotie

Bij live-uitvoeringen van Pink Floyd — zoals tijdens de beroemde “Pulse”-concerten — krijgt de solo een nog grotere intensiteit. Gilmour verlengt bepaalde frases, voegt extra sustain toe en laat de climax voller klinken. Daardoor ervaren veel fans de liveversie zelfs als nóg indrukwekkender.

Waarom deze solo zoveel mensen raakt

De solo in Comfortably Numb is geen technisch kunstje, maar een verhaal op zichzelf. Gilmour gebruikt het gitaarwerk om emotie en vervreemding over te brengen, precies zoals het conceptalbum The Wall bedoeld is. Muzikanten noemen de solo vaak een les in “hoe eenvoud groot kan zijn”.

Invloed op rockmuziek en gitaristen

Generaties gitaristen — van moderne alternatieve rockers tot blues- en progspelers — noemen deze solo als inspiratiebron. Het nummer is ook veelvuldig gecoverd, waarbij gitaristen proberen die unieke combinatie van helderheid, sustain en emotie te benaderen. Maar vrijwel niemand klinkt exact als Gilmour.

Zo luister of oefen je de solo het best

  1. Luister eerst naar de originele albumversie op The Wall.
  2. Vergelijk daarna een paar live-uitvoeringen om de variaties te horen.
  3. Probeer de solo langzaam na te spelen en let vooral op vibrato en frasering.
  4. Gebruik een lichte delay en weinig distortion — Gilmours sound komt uit subtiliteit.
Pink Floyd Comfortably Numb gitaarsolo David Gilmour live
David Gilmour tijdens een live-uitvoering van Pink Floyds meesterwerk.

Kleine update naar aanleiding van een lezersreactie

Een oplettende lezer merkte terecht op dat de iconische gitaarsolo van Larry Carlton in Kid Charlemagne (Steely Dan) in deze lijst ontbreekt. Deze solo wordt door veel gitaristen en muziekliefhebbers gezien als een schoolvoorbeeld van perfecte timing, toon en muzikaliteit. Een eervolle vermelding is hier dan ook absoluut op zijn plaats.

Heb jij een solo waarvan je vindt dat die hier absoluut bij hoort? Laat het weten in de reacties.